บทที่ 1097

เพียงชั่วครู่

　　เจี้ยนซือเฉินในที่สุดก็รู้สึกตัว เขานั่งลงและมือสั่นเทาค่อยๆ อุ้มหลิงเว่ยที่นอนอยู่ในสระเลือดขึ้นมา เมื่อสัมผัสถึงร่างกายของเธอ ก็รู้สึกถึงความอบอุ่นในฝ่ามือ

　　เขาเปิดฝ่ามือออกดู

　　ฝ่ามือเต็มไปด้วยเลือด

　　ด้านหลังศีรษะของหลิงเว่ยกระแทกกับหินจนเกิดแผลใหญ่ เลือดสดๆ ไหลออกมามากมาย จนเพี...